Το στοίχημα της ενεργειακής ανεξαρτησίας της Ελλάδας και οι νέες συμμαχίες

By

illuminated city at night

Η Ευρώπη δεν θέλει να εξαρτάται ενεργειακά από τη Ρωσία αλλά οι εναλλακτικές λύσεις ίσως να δημιουργήσουν νέες εξαρτήσεις.

Πόσο εφικτό είναι τελικά η Ελλάδα να κατακτήσει την πολυπόθητη ενεργειακή ασφάλεια και να ενισχύσει την αυταρκεια της σε καύσιμα όταν εισάγει το 99% του πετρελαίου και του αερίου που καταναλώνει; Αυτό αποτελεί ένα διαχρονικό ερώτημα για την ελληνική ενεργειακή αγορά το οποίο αποτελεί συχνά τη λυδία λίθο των διπλωματικών ελιγμών που κάνει η κυβέρνηση στις σχέσεις της με τη Ρωσία, την Τουρκία, το Ιράν, την Αλγερία, τις βαλκανικές χώρες, την Ιταλία, την Κύπρο και φυσικά τις ΗΠΑ.

Το τελευταίο διάστημα στην Ευρώπη γίνεται λόγος για την «διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας», δηλαδή την εξεύρεση εναλλακτικών πηγών και οδεύσεων εκτός της Ρωσίας , της οποίας, το 2018, οι αποστολές φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και την Τουρκία έφτασαν στο επίπεδο ρεκόρ των 201,8 δισ. κυβικών μέτρων. Η διαφοροποίηση των οδεύσεων και των προμηθευτών όμως δεν αποτελεί εύκολη υπόθεση. Πρακτικοί, πολιτικοί και ιδεολογικοί παράγοντες εμποδίζουν τους Ευρωπαίους και την Ελλάδα να στραφούν σε άλλες αγορές: στη Νορβηγία η παραγωγή ακολουθεί φθίνουσα πορεία, στην Αλγερία είναι ασταθής, στο Ιράν έχουν επιβληθεί κυρώσεις και η διεύρυνση μιας συνεργασίας με την Τουρκία ίσως απλώς να επέτρεπε στην εξάρτησή μας να «αλλάξει εθνικότητα».

Επιπλέον, η Ρωσία έχει έναν ακόμη «άσσο στο μανίκι» της προκειμένου να ενισχύσει την δεσπόζουσα θέση της στις εξαγωγές αερίου. Εκτός από τον αγωγό Nord Stream 2, ο οποίος θα μεταφέρει φυσικό αέριο από τη Ρωσία στις βόρειες γερμανικές ακτές, η ρωσική πολιτική μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα ακόμη μεγάλο έργο, τον αγωγό TurkStream, για να εμβαθύνει την επιρροή της στην αυλή της Ευρώπης. Ο αγωγός, ο οποίος διασχίζει τη Μαύρη Θάλασσα μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, εγκαινιάστηκε πέρυσι και οι πρώτες αποστολές αερίου αναμένονται προς το τέλος του τρέχοντος έτους. Με βάσει αυτά τα δεδομένα, η ρωσική παρουσία στην ευρωπαϊκή αγορά αναμένεται να ισχυροποιηθεί.

Η περίπτωση της Ελλάδας και οι εναλλακτικές λύσεις

Η Ελλάδα εισάγει αέριο από την Ρωσία (Gazprom), την Αλγερία (Sonatrach) και την Τουρκία (BOTΑS). Όσον αφορά στο πετρέλαιο, βασικές προμηθεύτριες χώρες (ιστορικά) ήταν το Ιράκ, το Καζακστάν, το Ιράν, η Αίγυπτος, η Λιβύη, η Ρωσία και η Σαουδική Αραβία. Πρόσφατα, έφθασαν στη Ρεβυθούσα και δύο φορτία με αμερικανικό LNG ενώ νέες προσδοκίες δημιουργούν η αναβάθμιση της Ρεβυθούσας, το τερματικός στην Αλεξανδρούπολη, οι αγωγοί TAP (η κατασκευή του οποίου βρίσκεται σε εξέλιξη) και ο αγωγός East Med (η κατασκευή του οποίου αποτελεί το μεγάλο στοίχημα της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Κύπρου, του Ισραήλ και … των ΗΠΑ). Οι νέες αυτές υποδομές δημιουργούν νέα δεδομένα για τις εισαγωγές αερίου (αλλά και μελλοντικές εξαγωγές από την Ελλάδα σε περίπτωση που ανακαλυφθούν κοιτάσματα στον ελληνικό χώρο).

Πένη Χαλάτση

Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα insider.gr πατώντας εδώ

Advertisements