Χρόνια τώρα έχουμε στη σελίδα μας την κατηγορία «Άποψη», αλλά ποτέ δεν ανεβάσαμε κάτι. Θεωρούσαμε ότι η γνώμη μας πρέπει να μένει προσωπική, και ότι η αποστολή μας είναι να ενημερώνουμε τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων για προσφορές και ειδήσεις.

Μετά τα χθεσινά γεγονότα, καταλάβαμε ότι κάναμε λάθος.

Τι είναι διάλογος;

Διάλογος είναι η συζήτηση ανάμεσα σε δύο ή περισσότερους ανθρώπους, όπου ανταλλάσσονται απόψεις, γνώσεις και πληροφορίες με σκοπό την επικοινωνία, την αναζήτηση της αλήθειας ή την επίλυση προβλημάτων.

Ο διάλογος προϋποθέτει να μπορεί ο άλλος να εκφράσει ελεύθερα τη σκέψη του – ακόμη κι αν είναι ακραία, προσβλητική ή επικίνδυνη. Πρέπει να του δοθεί χώρος και χρόνος να ακουστεί, ώστε να κριθεί και, αν χρειαστεί, να αντικρουστεί με επιχειρήματα.

Εδώ όμως αρχίζει το πρόβλημα: τι κάνουμε όταν μια άποψη μας φαίνεται επικίνδυνη;

Αν τη θεωρούμε επικίνδυνη για εμάς, παραδεχόμαστε έμμεσα ότι δεν μπορούμε να προστατευτούμε μόνοι μας. Αν τη θεωρούμε επικίνδυνη για τους άλλους, τότε βάζουμε τον εαυτό μας πιο ψηλά από την κοινωνία, σαν να έχουμε εμείς περισσότερη παιδεία και κρίση από όλους τους υπόλοιπους. Σε εκείνη τη στιγμή, έχουμε ήδη βγει εκτός διαλόγου.

Και συχνά τότε, αντί να αντικρούσουμε την άποψη με επιχειρήματα, στρεφόμαστε εναντίον του ίδιου του φορέα της – επειδή ανήκει σε άλλο πολιτικό χώρο, σε άλλη φυλή, σε άλλη ιδεολογία. Μα αυτό δεν είναι διάλογος.

Γιατί να ακούσω λοιπόν κάποιον που λέει κάτι αντίθετο από εμένα και το θεωρώ ακραίο;
Γιατί ο σκοπός του διαλόγου δεν είναι να αποδείξεις ότι έχεις δίκιο, αλλά να αναζητήσεις την αλήθεια. Και πολλές φορές η αλήθεια φαίνεται πιο καθαρά όταν τη δεις από την αντίθετη οπτική.

Χθες δύο γεγονότα με συγκλόνισαν.
Το πρώτο: η δολοφονία μιας νέας γυναίκας σε τρένο στην Αμερική, μόνο και μόνο λόγω του χρώματός της.
Το δεύτερο: η δολοφονία του Charlie Kirk σε πανεπιστήμιο, επειδή εξέφραζε πολιτικές απόψεις.

Και στις δύο περιπτώσεις, κάποιοι αποφάσισαν ότι δεν θέλουν να ακούσουν τον άλλον. Ότι η ζωή του δεν έχει αξία. Ότι οι ίδιες οι απόψεις του είναι τόσο επικίνδυνες που έπρεπε να σιγήσουν με μια σφαίρα.

Αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια.

Δύο παιδιά έμειναν ορφανά, μια σύζυγος έμεινε μόνη, μια οικογένεια έχασε το παιδί της για πάντα.

Όταν αφαιρείς μια ζωή, αφαιρείς τον εαυτό σου από τον διάλογο. Στερείς από όλους μας την ευκαιρία να ακούσουμε, να κρίνουμε, να μάθουμε. Μας στερείς την ίδια την αναζήτηση της αλήθειας.

Η Βία δεν θέλει διάλογο με ό,τι φοβάται. Εμείς όμως δεν πρέπει να φοβηθούμε. Οφείλουμε να εμπιστευθούμε ότι η κοινωνία έχει την παιδεία και το θάρρος να αναγνωρίσει τι είναι επικίνδυνο και τι όχι. Κι αν δεν τα έχει, δεν είναι λύση να φιμώσουμε όποιον μιλάει· λύση είναι να δώσουμε περισσότερη παιδεία.

Με παιδεία, με θάρρος, με επιχειρήματα. Με διάλογο.

Η εικόνα που χρησιμοποιήσαμε, την πήραμε από τον λογαριασμό του @ictinus_x στο Twitter.

Δημοσιεύτηκε από Cosmografos

Προβολή όλων των δημοσιεύσεων από Cosmografos