Πώς ο Τραμπ πέτυχε μια ιστορική πολιτική επιστροφή

Ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε την πολιτική του επιστροφή, όταν πολλοί στο ίδιο του το κόμμα ήθελαν να εξαφανιστεί. Ανακοίνωσε την τρίτη του υποψηφιότητα για τον Λευκό Οίκο λίγες ημέρες μετά την αποτυχία των Ρεπουμπλικάνων στις ενδιάμεσες εκλογές του 2022 για τη Γερουσία, μια επίδοση που επιφανείς προσωπικότητες του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος επέρριψαν ευθέως σε αυτόν – για τους υποψηφίους που υποστήριξε, για τις παρατεταμένες δυσαρέσκειες σχετικά με την επίθεση της 6ης Ιανουαρίου 2021 στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ και για την απροθυμία του να αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή μετά την ήττα.
Ο Τραμπ, από την πλευρά του, απέδωσε τις ευθύνες αλλού, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος δικαιοσύνης που είχε εισβάλει στην έπαυλή του στο Παλμ Μπιτς τρεις μήνες πριν. Έκανε μια σκοτεινή εκτίμηση για τη χώρα μετά την αποχώρησή του από το αξίωμα και προέβλεψε ότι σε λίγο καιρό οι ψηφοφόροι θα στραφούν εναντίον των υπευθύνων. «Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι μέχρι το 2024 τα πράγματα θα είναι δυστυχώς πολύ χειρότερα και θα δουν ξεκάθαρα τι έχει συμβεί και τι συμβαίνει στη χώρα μας και αυτές οι εκλογές θα είναι πολύ διαφορετικές», δήλωσε ο Τραμπ.
Την Τετάρτη, η πρόβλεψη του Τραμπ έγινε πραγματικότητα. Εκατομμύρια Αμερικανοί, συμπεριλαμβανομένων ψηφοφόρων στις μεσοδυτικές και νότιες περιοχές, οδήγησαν με την ψήφο τους στην ιστορική επιστροφή του Τραμπ – η οποία υπόσχεται να αναδιαμορφώσει την αμερικανική πολιτική στο άμεσο μέλλον. Η νίκη του Τραμπ, που προετοιμαζόταν για χρόνια, είναι τόσο αξιοσημείωτη για το εύρος της όσο και για τη μέθοδό της, όπως σχολιάζει το CNN.
Η εκστρατεία του στόχευε εξαρχής στην αναδιαμόρφωση των πολιτικών συνασπισμών που στήριζαν τις αμερικανικές εκλογές εδώ και γενιές. Ο Τραμπ προσέγγισε εκλογικές ομάδες παραδοσιακά πιστές στους Δημοκρατικούς: συνδικαλιστικά νοικοκυριά, μισθωτούς εργάτες και μαύρους και λατινοαμερικάνους άνδρες.
Άνθρωποι εντός και πλησίον της πολιτικής επιχείρησης του Τραμπ αποδίδουν τη νίκη του σε μια σειρά από παράγοντες, ένας εκ των οποίων ήταν η εκστρατεία που, από την αρχή, φάνηκε πολύ πιο εξελιγμένη και πειθαρχημένη.
Όμως η κλίμακα της νίκης του Τραμπ υποδεικνύει δυνάμεις που δρουν πέρα από κάθε μεμονωμένο προεκλογικό ελιγμό ή συγκεκριμένη στιγμή σε μια κούρσα που σημαδεύτηκε από πολλά πρωτοφανή γεγονότα, όπως οι πολλαπλές απόπειρες δολοφονίας του Ρεπουμπλικανού και η ξαφνική αποχώρηση του Δημοκρατικού προέδρου Τζο Μπάιντεν.
Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα των εκλογών αντανακλά το σενάριο που είχε προαναγγείλει ο Τραμπ δύο χρόνια νωρίτερα: Ένα αμερικανικό κοινό ταλαιπωρημένο από τον πληθωρισμό, απογοητευμένο από την πολυετή κακοδιαχείριση της μετανάστευσης και τελικά έτοιμο να απομακρυνθεί από το κόμμα εξουσίας – ακόμα και αν αυτό σήμαινε ότι θα επέστρεφε στα χέρια ενός αντιδημοφιλούς, δύο φορές αποπεμφθέντος πρώην προέδρου, του οποίου οι αποτυχημένες προσπάθειες να παραμείνει στο αξίωμα κατέληξαν σε μια αιματηρή εξέγερση στην πρωτεύουσα της χώρας.
Για την αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις, επιφορτισμένη με τις ευθύνες ενός αντιδημοφιλούς εν ενεργεία προέδρου και τις σκληρές απόψεις της για την οικονομία των ΗΠΑ, ο αγώνας αποδείχτηκε δύσκολος και η προσπάθειά της να αποδείξει την ετοιμότητά της για τον ρόλο που κάποτε κατείχε ο Τραμπ τελικά δεν ικανοποίησε αρκετούς Αμερικανούς, ώστε να γείρει η ζυγαριά προς το μέρος της.


