Πρόεδρος ΠΟΕΔΗΝ: Σε αναμονή 3.000 τακτικά χειρουργεία μόνο στα δύο νοσοκομεία Παίδων της Αθήνας

Η λύση ασφαλώς δεν είναι τα απογευματινά χειρουργεία «που απέτυχαν επειδή οι συνάδελφοι δεν έχουν αντοχές να τα υποστηρίξουν» καταγγέλλει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος.
Σοβαρές ελλείψεις στο προσωπικό και τη λειτουργία των χειρουργικών τομέων στα νοσοκομεία Παίδων Αγίας Σοφίας και Αγλαΐα Κυριακού καταγγέλλει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος.
Όπως καταγγέλλει ο ίδιος, «πολλές φορές λαμβάνονται αποφάσεις για την αναστολή των τακτικών χειρουργείων λόγω ελλείψεων αναισθησιολόγων και νοσηλευτικού προσωπικού και με εμβαλωματικές λύσεις της τελευταίας στιγμής αποφεύγονται» Παρόλα αυτά όμως, συνεχίζει πως «δεν γλυτώνουμε τη συνεχή μείωση του αριθμού τους. Έτσι αυξάνεται ο χρόνος αναμονής».
Ο κ. Γιαννάκος επισημαίνει ακόμα ότι «σε ό,τι αφορά στα παιδιά που εισάγονται σε εφημερίες και χρήζουν άμεσης χειρουργικής επέμβασης, τα χειρουργεία τους ολοκληρώνονται σε δύο ημέρες». O Πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ καταγγέλλει ότι είναι εμφανής η εργασιακή εξάντληση των συναδέλφων και αναφέρει πως του περιγράφουν πως «οι γονείς όταν τους βλέπουν εξαντλημένους στις εφημερίες τους παρακαλάνε να μην χειρουργήσουν τα παιδιά τους, φοβούμενοι το λάθος».
Παραθέτοντας συγκεκριμένα στοιχεία, αναφέρει πως «το Αγίας Σοφίας είναι σε αναμονή 2.016 τακτικά χειρουργεία και στο Αγλαΐα Κυριακού 1.000 τακτικά χειρουργεία εκ των οποίων 440 χειρουργικά.
Σημειώνει δε ότι λειτουργούν λιγότερες από τις μισές χειρουργικές αίθουσες.
«Η λίστα αναμονής για χειρουργείο είναι 14 με 15 μήνες και σε περιπτώσεις βαριών χειρουργείων που μετά απαιτείται εισαγωγή σε ΜΕΘ για παρακολούθηση μπορεί και μεγαλύτερη» ενώ υπογραμμίζει ότι υπάρχει «σοβαρή έλλειψη νοσηλευτών στη ΜΕΘ του Αγίας Σοφίας καθώς για 10 κλίνες έχουν απομείνει 13 νοσηλευτές».
«Φυσικά ούτε λόγος για απογευματινά χειρουργεία επί πληρωμή» συνεχίζει ενώ διερωτάται «πώς να αντέξει το εργασιακά εξαντλημένο προσωπικό να στηρίξει ένα τέτοιο μέτρο;». Ο κ. Γιαννάκος αποδίδει τις ευθύνες για την κατάσταση αυτή στην έλλειψη αναισθησιολόγων και νοσηλευτικού προσωπικού.


