Εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία – Παράνομη όπως η τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έδειξε τις πραγματικές προθέσεις του προέδρου Πούτιν, οι οποίες δεν ήταν η εφαρμογή των Συμφωνιών του Μινσκ, αλλά ο έλεγχος της Ουκρανίας. Στο διάγγελμά του ο Πούτιν επικαλέσθηκε λόγους ασφαλείας της Ρωσίας, την προστασία των Ρωσοφώνων της Ουκρανίας, αλλά και ιστορικούς λόγους βάσει των οποίων η Ουκρανία είναι ρωσική. Για τους λόγους αυτούς ως πρώτη κίνηση κήρυξε την “ανεξαρτησία” των δύο αυτονομημένων ουκρανικών περιοχών Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ, τινάζοντας στον αέρα κάθε διπλωματική διαδικασία.
Μαρτζούκος Βασίλης,
Οι “ιστορικοί λόγοι” και η “προστασία μειονοτήτων” αποτελούν συνήθως προσφιλή επιχειρήματα αναθεωρητικών κρατών, τα οποία ελκύονται από θεωρίες περί “ζωτικού χώρου” και “σφαιρών επιρροής”, κατά πλήρη απόκλιση από το Διεθνές Δίκαιο και την Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών, ως προς τον σεβασμό της κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας ανεξαρτήτων κρατών. Τα κράτη αυτά συνήθως δεν διακρίνονται για δημοκρατικές επιδόσεις στο εσωτερικό τους.
Γερμανόφωνους θα υπερασπίζετο η ναζιστική Γερμανία όταν εισέβαλε στην Τσεχοσλοβακία το 1939 και τουρκόφωνους η Τουρκία στην Κύπρο το 1974. Ιστορικούς λόγους επικαλείται και η Κίνα προκειμένου να χαράξει αυθαίρετα θαλάσσιες ζώνες της αρεσκείας της, παραβιάζοντας κατάφορα το Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης. Τα ρωσικά στρατεύματα σε Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ ονομάσθηκαν «ειρηνευτική δύναμη». Κατ’ αναλογία «ειρηνευτική δύναμη» βαπτίσθηκαν τα στρατεύματα του “Αττίλα” το 1974 στην Κύπρο. Μετά την εκδήλωση της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και μάλιστα σε πολλά μέτωπα, ουδείς γνωρίζει ακόμη την ακριβή αντίληψη της Ρωσίας περί του “χώρου ασφαλείας” που διεκδικεί.
Σίγουρα δεν εξαντλείται στις αυτονομημένες περιοχές Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ, περί το 1/3 των ομώνυμων επαρχιών; Ούτε περιορίζεται μόνο σε ολόκληρες τις επαρχίες αυτές (οι οποίες ελέγχονται από τις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας και στις οποίες υπάρχει ελληνική ομογένεια 150.000 ατόμων). Συμπεριλαμβάνεται ολόκληρη η Ουκρανία ή μεγάλο μέρος της; Μήπως στον χώρο ασφαλείας συμπεριλαμβάνονται και οι τρεις βαλτικές χώρες, η Ρουμανία και η Βουλγαρία (ο Πούτιν έχει ήδη ζητήσει επαναφορά του καθεστώτος, προ του 1997) ή και ακόμη δυτικότερα (τα πρώην κράτη δορυφόροι του Συμφώνου της Βαρσοβίας);
Η Δύση απέτυχε να προβλέψει και να προλάβει τις εξελίξεις, αν και διαθέτει εμπειρία των αντιλήψεων, προθέσεων και της πρακτικής Πούτιν. Ενώ θα μπορούσε από το 2014 να πιέσει την Ουκρανία, όπως εφαρμόσει τις Συμφωνίες του Μινσκ, αντιθέτως την ενεθάρρυνε να εισέλθει στους δυτικούς θεσμούς, δίχως να είναι έτοιμη η ίδια να στηρίξει δυναμικά την επιλογή αυτή. Με την έναρξη της κρίσεως και ενώ η Ρωσία άρχισε να συσσωρεύει στρατεύματα περιμετρικά της Ουκρανίας, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ αποσαφήνισαν ότι δεν θα στείλουν στρατεύματα στην Ουκρανία, ακόμη και σε περίπτωση εισβολής, βοηθώντας έτσι τον Πούτιν να λάβει τις τελικές αποφάσεις του.
Η Δύση ορθώς δεν ανέχεται την προσβολή των διατάξεων του Διεθνούς Δικαίου και της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών και ειδικότερα σε θεμελιώδεις διατάξεις όπως η κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα ανεξαρτήτων κρατών. Η επιλεκτική ευαισθησία της εν τούτοις, ο καιροσκοπισμός και η κατά περίπτωση πολιτική “ίσων αποστάσεων”, πλήττει ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία της και ενθαρρύνει τα ανά τον κόσμο αναθεωρητικά επεκτατικά κράτη να εφαρμόζουν ατιμώρητα τον νόμο της ζούγκλας.
Εάν η Δύση επεδείκνυε ανάλογη ευαισθησία και αντίδραση στην παράνομη τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο, εφαρμόζοντας με ζήλο τα δεκάδες σχετικά ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, ή εάν ο τουρκικός πειθαναγκασμός (απειλή χρήσεως βίας, προκλήσεις, διεκδίκηση κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων, τουρκολιβυκό μνημόνιο) κατά κρατών-μελών της ΕΕ, όπως η Ελλάς και η Κύπρος, συναντούσε την άτεγκτη, άμεση και σκληρή δυτική στάση, ίσως σήμερα να μην είχαμε την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα slpress.gr πατώντας εδώ


