Ένα άγνωστο στους περισσότερους γεγονός που επέδρασε καθοριστικά στην έγκαιρη απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον ελληνικό στρατό, αποτελεί η ζεύξη του Αξιού.

Γράφει ο Αναστάσιος Μητρόπουλος, Συνταγματάρχης ε.α.

Οι Τούρκοι, καθώς υποχωρούσαν τόσο από την περιοχή των Γιαννιτσών, όσο κι από τον άξονα Κατερίνης-Θεσσαλονίκης, κατέστρεψαν τόσο τις οδικές όσο και τις σιδηροδρομικές γέφυρες του Αξιού. Ο Αξιός δεν έρρεε τότε στη σημερινή του κοίτη, η οποία βρίσκεται μεταξύ Χαλάστρας και Κυμίνων, αλλά ανατολικότερα με δύο βραχίονες μεταξύ Χαλάστρας και Σίνδου.

Όταν στρατοπέδευσε η 7η Μεραρχία στη Χαλάστρα, για να φτάσει στη Θεσσαλονίκη, έπρεπε να διαβεί τους δύο βραχίονες του Αξιού, οι οποίοι μάλιστα δεν διέθεταν γέφυρες και ταυτόχρονα ήταν «φουσκωμένοι» από τις καταρρακτώδεις βροχές που είχαν προηγηθεί.

Οι άλλες Μεραρχίες ήταν δυτικότερα του Αξιού, αναμένοντας το Μηχανικό από τη δυτική Μακεδονία να κατασκευάσει τις πλωτές γέφυρες. Έτσι περιγράφεται από τους επιτελείς της Στρατιάς η κατάσταση την 22 Οκτωβρίου 1912.

Κάποιοι θα μπορούσε να ισχυριστούν ότι η ολιγοήμερη αναμονή της έλευσης του Μηχανικού δεν θα είχε καμμία επίπτωση στην τελική προσπάθεια της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης. Τα πράγματα όμως δεν ήταν τόσο απλά. Οι Βούλγαροι με τη δική τους 7η Μεραρχία υπό τον στρατηγό Τεοντόροφ βρίσκονταν ήδη έξω από τη Θεσσαλονίκη στην περιοχή της Λητής. Η πραγματοποίηση του προαιώνιου ονείρου της Βουλγαρίας, η προσάρτηση δηλαδή της Θεσσαλονίκης και η έξοδος στο Αιγαίο, ήταν γι” αυτούς πολύ κοντά.

Απομεινάρια του ηττημένου στρατού του Χασάν Ταξίν συγκεντρώνονταν στις βορειοδυτικές πλευρές της πόλης έξω από τη Θεσσαλονίκη. Όλα έμοιαζαν μετέωρα. Κινδύνευε να πάει χαμένη η πολύνεκρη νίκη των Γιαννιτσών. Αν οι Βούλγαροι καταλάμβαναν τη Θεσσαλονίκη, έπρεπε να χυθεί νέο αίμα από τον στρατό για να εκδιωχθούν απ” αυτήν. Γι’ αυτό οι επιτελείς του ελληνικού στρατού ζούσαν στιγμές αγωνίας.

Ο Στρατηγός Κλεομένους αντίκρυζε με δέος τους πλημμυρισμένους βραχίονες του Αξιού, τις σημερινές παλιομάνες και περίμενε να έρθει το Μηχανικό, για να φτάσει πρώτος στη Θεσσαλονίκη, πριν από τους Βουλγάρους. Ο Μέραρχος είχε στήσει το στρατηγείο του σε ένα σπίτι στη Χαλάστρα. Η αγωνία του είχε μεταδοθεί σε όλους τους Κουλακιώτες. Τη νύχτα της 22ας Οκτωβρίου συσκέπτονταν με τους αξιωματικούς του και λύσεις δεν έβρισκαν.

Τότε, εκείνη τη νύχτα, ένας μικρόσωμος καροποιός, ο Γιώργης Νταλιγκάρης παρουσιάστηκε μπροστά στους αξιωματικούς και τους είπε: «κάντε με για μια νύχτα βασιλιά κι αύριο θάσαστε στην πόλη!».

Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα armynow.gr πατώντας εδώ

Δημοσιεύτηκε από Editor

"They asked me how well I understood theoretical physics. I said I had a theoretical degree in physics. They said welcome aboard." Προβολή όλων των δημοσιεύσεων από Editor