Πέθανε ο Μίκης Θεοδωράκης σε ηλικία 96 ετών: Κλαίει η Ρωμιοσύνη για τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη

Έφυγε την Πέμπτη το πρωί από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών, ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης. Με απόφαση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη κηρύσσεται τριήμερο εθνικό πένθος.
Η τελευταία επιθυμία του Μίκη Θεοδωράκη, την οποία είχε μεταφέρει στον Γ.Γ. του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, τη γραμματέα του Ρένα Παρμενίδου και τον Πρόεδρο του “Παγκρητίου Συλλόγου Φίλων Μίκη Θεοδωράκη”, Γιώργο Αγοραστάκη, ήταν η νεκρώσιμη ακολουθία και η ταφή να πραγματοποιηθούν στην πατρίδα του, το Γαλατά Χανίων.
Από τις σημαντικότερες και πιο πολυσυζητημένες προσωπικότητες της νεώτερης Ελλάδας, ο Μίκης Θεοδωράκης υπήρξε σπουδαίος συνθέτης, πολιτικός και συγγραφέας, άνθρωπος ο οποίος αναγέννησε την ελληνική μουσική κι οδήγησε σε μια “πολιτιστική επανάσταση”, τα αποτελέσματα της οποίας μπορεί να δει κανείς ακόμα και σήμερα.
Η ζωή του Μίκη “παρακολουθεί” ένα πολύ μεγάλο μέρος του 20ου αιώνα, κι είναι άμεσα συνδεδεμένη με μερικά από τα σημαντικότερα γεγονότα του τόπου. Σε πολλά απ’ αυτά, μάλιστα, έπαιξε ο ίδιος πρωταγωνιστικό ρόλο, διαμορφώνοντας τις εξελίξεις που ακολούθησαν.
Το πάθος για τη μουσική και τις ιδέες του
Το πάθος για τη μουσική και τις ιδέες του – που τον έκαναν να ζήσει σκληρές δοκιμασίες και να βασανιστεί – χαρακτήρισαν την προσωπικότητα του ανθρώπου που έχει συνθέσει ίσως πιο αναγνωρίσιμο ελληνικό ρυθμό διεθνώς, το συρτάκι “Ζορμπάς” (1964), βασισμένο σε παραδοσιακή κρητική μουσική.
Είχε ωστόσο, ασχοληθεί με όλα τα είδη της μουσικής, καθώς επίσης και τον κλασσικό ήχο γράφοντας συμφωνίες, ορατόρια, μπαλέτα, όπερες και μουσική δωματίου.
Το πιο σημαντικό του έργο, ωστόσο, θεωρείται η μελοποιημένη ποίηση χρησιμοποιώντας ως στίχους ποιήματα βραβευμένων ποιητών ελληνικής και ξένης καταγωγής, όπως οι Γιάννης Ρίτσος, Γιώργος Σεφέρης, Πάμπλο Νερούδα, Οδυσσέας Ελύτης.
Παράλληλα υπήρξε πολιτικός, πρώην υπουργός, τέσσερις φορές εκλεγμένος βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου με το ΚΚΕ και τη ΝΔ, κι ακτιβιστής τιμημένος με το Βραβείο Ειρήνης Λένιν το 1983. Το 2000 υπήρξε υποψήφιος για βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

