Όπλο «στρατιωτικής τρομοκρατίας» κατά της Ελλάδας από την Τουρκία

By

aerial photography of person holding machine gun during daytime

Η Τουρκική Πολεμική Βιομηχανία ανακοίνωσε πριν από μερικές ημέρες ότι έκανε ένα ακόμη βήμα στην ανάπτυξη του εγχώριας σχεδίασης ηλεκτρομαγνητικού πυροβόλου (EM railgun) ŞAHİ 209 Block-1, της εταιρείας Yeteknoloji AS.

Ο Κωνσταντίνος Γρίβας, αναπληρωτής καθηγητής Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, ο οποίος διδάσκει επίσης «Γεωγραφία της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή», στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, αναλύει σχετικά στην ιστοσελίδα news.gr και σχολιάζει εάν αυτή η εξέλιξη αποτελεί μια νέα απειλή για την Ελλάδα.

Όπως αναφέει: «Πολύ απλοϊκά, τα όπλα αυτής της κατηγορίας αποτελούνται από δύο μεταλλικούς πυλώνες που ανάμεσα τους τοποθετείται ένα μεταλλικό βλήμα, αποτελούμενο συνήθως από βολφράμιο. Με τη χρήση μιας πολύ ισχυρής πηγής ηλεκτρισμού παράγονται αντίρροπα ηλεκτρομαγνητικά πεδία στους δύο πυλώνες, με αποτέλεσμα το βλήμα που βρίσκεται ανάμεσά τους να εκτοξεύεται με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Χοντρικά, η ίδια μεθοδολογία χρησιμοποιείται και για τα μαγνητικά τρένα υψηλών ταχυτήτων, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται στην Ιαπωνία. Αυτή η εξέλιξη τοποθετεί την Τουρκία στην μικρή ομάδα των χωρών που αναπτύσσουν παρόμοια όπλα και η οποία συμπεριλαμβάνει τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Ρωσία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να αναπτύξουν παρόμοια όπλα με σκοπό να τα τοποθετήσουν σε πολεμικά πλοία, προσφέροντάς τους έτσι μεγάλες δυνατότητες αυτοάμυνας, με τη χρήση βλημάτων υπερυψηλής ταχύτητας (hypervelocity), εναντίον αντιπλοϊκών βαλλιστικών πυραύλων (ASBM), όπως είναι ο κινεζικός DF – 21D, αλλά και για την προσβολή στόχων εδάφους σε μεγάλες αποστάσεις. Επισημαίνεται ότι η ταχύτητα των βλημάτων θα μπορεί να φθάνει ακόμη και τα οκτώ ή δέκα χλμ το δευτερόλεπτο. Όμως, οι υψηλές ενεργειακές απαιτήσεις ενός παρόμοιου όπλου δυσκολεύουν την τοποθέτηση του στον περιορισμένο χώρο ενός πολεμικού πλοίου και απαιτούν την ύπαρξη ολοκληρωμένων συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας (integrated electric propulsion systems / IEPS).

Παρόμοια συστήματα, σε πολεμικά πλοία, μέχρι στιγμής έχουν τοποθετηθεί μόνο στα τρία αμερικανικά αντιτορπιλικά DDG 1000 κλάσης Zumwalt και τα βρετανικά αντιτορπιλικά Type 45, τα οποία όμως αντιμετωπίζουν και τα δύο διάφορα προβλήματα. Πιο εύκολη λοιπόν είναι η τοποθέτηση παρόμοιων όπλων στην στεριά, όπως κάνει η Κίνα, επιδιώκοντας να χρησιμοποιήσει τα hypervelocity βλήματα που εκτοξεύουν ώστε να προσβάλει αμερικανικά πολεμικά σκάφη, ιδιαίτερα τις ομάδες μάχης των αμερικανικών αεροπλανοφόρων (CCG), σε αποστάσεις πολλών εκατοντάδων χλμ από τις ακτές της.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι για ποιον λόγο η Τουρκία αναπτύσσει ένα παρόμοιο σύστημα και τι θα προσέφερε στην στρατιωτική της ισχύ και γεωπολιτική της στρατηγική.

Μια αρχική απάντηση είναι ότι η Τουρκία προχωρά στην ανάπτυξη αυτού του συστήματος για επικοινωνιακούς λόγους ώστε να δείξει ότι κατέχει υψηλή τεχνολογία και αποτελεί έναν από τους πρωταγωνιστές των εξελίξεων στην Ευρασία, όπως είναι ο κυρίαρχος γεωπολιτικός της στόχος.

Όμως, ενδέχεται να προκύψουν και σοβαρά επιχειρησιακά οφέλη για τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, που θα μπορούσαν να προκαλέσουν σοβαρούς πονοκεφάλους στην ελληνική Άμυνα.

Όπλο «στρατιωτικής τρομοκρατίας»

Καταρχάς, ένα παρόμοιο όπλο, στο περιορισμένων γεωγραφικών διαστάσεων ελληνοτουρκικό σύστημα, μπορεί να έχει στρατηγικό ρόλο μιας και πιθανώς θα δύναται να εξαπολύει βλήματα σε αποστάσεις εκατοντάδων χλμ. Αυτό σημαίνει ότι ενδέχεται να είναι σε θέση να προσβάλει στόχους υψηλής σημασίας σχεδόν σε όλη την ελληνική επικράτεια με βλήματα τα οποία θα είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν και ακόμη πιο δύσκολο να αναχαιτιστούν, αφού αποτελούν αδρανή κομμάτια μετάλλου χωρίς δικό τους σύστημα πρόωσης και κινούνται με πολύ μεγάλες ταχύτητες.

Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα newsbeast.gr πατώντας εδώ

Advertisements