Το ΥΕΘΑ παρακολουθεί τα κοινωνικά δίκτυα και τιμωρεί

Δεν χρειαζόταν επιπρόσθετη αρνητική δημοσιότητα για το ΓΕΝ και τα
Πολεμικό Ναυτικό μετά από κάποια ατυχή συμβάντα όπως η προσάραξη της Φρεγάτας Κανάρης. Κυρίως δεν χρειαζόταν να γυρίζει το ρολόι πολλά χρόνια πίσω με παρακολουθήσεις αξιωματικών, λογοκρισίες, ποινικοποιήσεις της ελευθερίας του λόγου και διώξεις μέσω μεταθέσεων. Χωρίς υπερβολή, γίναμε θεατές μίας σκανδαλώδους συμπεριφοράς που παραπέμπει σε χουντικές εποχές για τις οποίες τόσο ο Α/ΓΕΕΘΑ με τον Α/ΓΕΝ πρέπει να δώσουν απαντήσεις.
Κυρίως όμως πρέπει να απαντήσει ο Υπουργός και ο Αναπληρωτής Υπουργός αν συμφωνούν ή αν έδωσαν οι ίδιοι εντολή για ένα κατά την γνώμη μας απαράδεκτο συμβάν που αρχικά καλύφθηκε ακροθιγώς από μέρος των ΜΜΕ (το θέμα είχε θιχτεί και από τον Φιλελεύθερο) και που θα περιγράψουμε παρακάτω αναλυτικά.
Την 28 Νοεμβρίου ένας Ανώτερος Αξιωματικός του ΠΝ, σχολίασε στην προσωπική του σελίδα στο Facebook, χωρίς επίκληση της στρατιωτικής του ιδιότητας, το γεγονός ότι κανείς παράγων (υπουργός, βουλευτής, δήμαρχος ή περιφερειάρχης ανεξαρτήτως κομμάτων) δεν έχει παραιτηθεί μετά από 23 νεκρούς από την νεροποντή στη Μάντρα. Επίσης χωρίς να τοποθετηθεί επί της ουσίας για την πώληση πυρομαχικών στη Σαουδική Αραβία σχολίασε ότι δεν μπορεί να γίνεται από κυβέρνηση «αριστεράς» όσο μιλάει για «ηθικό πλεονέκτημα» (κριτική που έχει ασκηθεί εντός του ΣΥΡΙΖΑ από προβεβλημένα στελέχη όπως ο κ. Φίλης, αλλά και από την αντιπολίτευση και φυσικά συνάδει με το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου). Τα σχόλια δεν ήταν «κομματικού ύφους» και άγγιζαν θέματα όπως η ανάληψη ευθυνών και η ηθική σε σχέση με τον πολιτικό ρεαλισμό. Φαίνεται όμως ότι κάποιοι από την Κυβέρνηση αλλά και η Στρατιωτική Ηγεσία ενοχλήθηκαν.
Η συνέχεια (με εντολή Καμμένου ή Βίτσα;) αποτελεί όνειδος για το Πολεμικό Ναυτικό που φημίζεται για την πίστη του στις δημοκρατικές αρχές. Διατάχθηκε διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης για την ανάρτηση στο FB και άμεση «απόσπαση» (σε μια εργάσιμη ημέρα) του σχολιάσαντος Αξιωματικού. Ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΓΕΝ παραδέχθηκε ότι έχει διαταχθεί ΕΔΕ για σχόλιο σε κοινωνικό δίκτυο υποστηρίζοντας ότι η μετάθεση την ίδια μέρα του αξιωματικού ήταν συμπτωματική και μάλιστα πρόκειται για… «αναβάθμιση». Κάπου εδώ αρχίζουν εύλογα και σοβαρά ερωτήματα που στο τέλος θα προσπαθήσουμε να δώσουμε και απαντήσεις, μέχρι να πάρουμε επίσημη απάντηση από το ΓΕΝ και το Υπουργείο.
Τα πρώτα ερωτήματα αφορούν τις παρακολουθήσεις:
- Αποτελεί ιδιωτικό χώρο η σελίδα του κάθε χρήστη σε κοινωνικό δίκτυο;
- Αποτελεί ή όχι η παρακολούθηση αυτών παραβίαση του άρθρου 9Α του Συντάγματος; Προστατεύονται ή όχι τα προσωπικά δεδομένα;
- Με ποιο δικαίωμα στήνει μηχανισμό παρακολούθησης κοινωνικών δικτύων το ΓΕΝ;
- Πως διατάζεται ΕΔΕ βάση μιας ανάρτησης σε κοινωνικό δίκτυο;
Τα επόμενα αφορούν την ελευθερία της άποψης.
- Αν κάποιος στρατιωτικός δεν εκφραστεί υπέρ ή κατά συγκεκριμένου κόμματος, διατηρεί ή όχι το ανθρώπινο, πολιτικό και συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης;
- Μπορεί κάποιος στρατιωτικός να εκφράσει απόψεις ακόμα και αν «ενοχλούν», όταν δεν ομιλεί χρησιμοποιώντας την στρατιωτική του ιδιότητα;
Και φθάνουμε στο λεπτό σημείο της έναρξης πειθαρχικής δίωξης:
- Τι παραπάνω έκανε ο εν λόγω αξιωματικός από εκατοντάδες άλλους συναδέλφους του; Πόσο προκλητική ήταν η ανάρτηση;
- Ποιες ήταν οι επείγουσες υπηρεσιακές ανάγκες για να μετατεθεί ο Αξιωματικός «εν μια νυκτί»; Αληθεύει ότι μετατέθηκε σε θέση που ήταν για περισσότερο από ένα χρόνο κενή; Αν ναι, ποια η βιασύνη;
- Από πότε κάποιος για τον οποίο διατάσσεται εις βάρος του ΕΔΕ και παίρνει την ΙΔΙΑ μέρα μετάθεση, αυτή μπορεί να αποτελεί «αναβάθμιση» αντί για «δίωξη»;
- Ποια ήταν τα απαιτούμενα προσόντα της θέσης που καλύφθηκε και διέθετε ΜΟΝΟ ο συγκεκριμένος αξιωματικός;
- Τι επίδραση έχει στην προηγούμενη υπηρεσία του η μετάθεση; Αληθεύει ότι λόγω των προσόντων του έκανε αμισθί μαθήματα και γλίτωνε ετησίως το Πολεμικό Ναυτικό από τετραψήφιο αριθμό ευρώ, που τώρα θα κληθεί να πληρώσει ο ελληνικός λαός;
Το θέμα της «δίωξης» είναι φυσικά προσωπικό και ο αξιωματικός έχει το νομικό πλαίσιο να αντιδράσει αν θεωρεί ότι διώκεται. Εμάς δεν μας ενδιαφέρει ως μοναδική περίπτωση, αλλά ως «τάση» ή «παράδειγμα». Μας απασχολεί η προσπάθεια φίμωσης και ο τρόπος που επελέγη για να «τιμωρηθεί».

