ΘΕΜΑ: «Σκότωσε» το F-35 τα ευρωπαϊκά μαχητικά;

By

f35.JPG

Η μεταπολεμική ιστορία των μαχητικών έχει πολλές σελίδες γραμμένες από ευρωπαϊκά αεροσκάφη. Τις περισσότερες από αυτές τις έχει γράψει φυσικά το γαλλικό Mirage III, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε τα Harrier, Jaguar, Mirage F1/2000, AMX, Tornado, αν πάμε παλιότερα θα βρούμε τα Gnat, Hunter, Buccaneer, V-bombers, Canberra, Ouragan κ.α. Το Harrier μάλιστα αποδείχτηκε τέτοια επιτυχία που οι απόγονοί του υπηρετούν ακόμη με το Σώμα των Αμερικανών Πεζοναυτών. Οι επιτυχίες της ευρωπαϊκής αεροδιαστημικής τεχνολογίας είναι πολλές για να γραφούν σε ένα άρθρο, ή μάλλον σε μια παράγραφο.

Την δεκαετία του ’70, οι ΗΠΑ αποφάσισαν να προχωρήσουν ένα βήμα παραπάνω την έννοια «μαχητικό πολλαπλών ρόλων», κάτι που είχαν κάνει πράξη με το εξαιρετικό F-4E. Η δεκαετία αυτή «γέννησε» τα F-15 και F-16, τα οποία σε μια αναλογία high-low mix εξόπλισαν κατά κύριο λόγο την USAF των επόμενων δεκαετιών. Οι Ρώσοι απάντησαν με καθυστέρηση περίπου μιας δεκαετίας με τα «φοβερά» MiG-29/Su-27 που έθεταν νέους όρους στην αεροπορική αναμέτρηση Ανατολής-Δύσης.

f35 2.jpg

Σε μια ενδεχόμενη σύρραξη μεταξύ του ΝΑΤΟ και του πάλαι ποτέ Συμφώνου της Βαρσοβίας, το σκληρότερο πεδίο μάχης θα ήταν η Ευρώπη. Οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ήταν «καλυμμένες» σε μαχητικά από την Σοβιετική Ένωση, αλλά η Δυτική Ευρώπη προσπαθούσε να επιμείνει «ευρωπαϊκά». Ήταν άλλωστε οι απαρχές της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης, και οι πάλαι ποτέ κραταιές ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες, διαλυμένες από δυο καταστροφικούς παγκόσμιους πολέμους προσπαθούσαν να ενωθούν προκειμένου να αντέξουν την υπερατλαντική διαμάχη.

To θέμα είναι όμως πως τα Mirage F1/2000 και τα Tornado ADV δεν ήταν αρκετά για να αντιμετωπίσουν τις απειλές που αντιπροσώπευαν τα Su-27/MiG-29 και η συνεχώς βελτιούμενη σοβιετική αεροπορία. Επίσης αυτά τα αεροσκάφη ήταν πολύ «λίγα» για να ανταγωνιστούν στην παγκόσμια αγορά όπλων τα F-15/-16/-18. Έτσι ξεκίνησε μια «πανευρωπαϊκή» συνεργασία που απέδωσε -μετά από την γαλλική αποχώρηση- τα Eurofighter, ενώ οι Γάλλοι κατέληξαν στο Rafale. Αντίστοιχα, η σουηδική απάντηση ήταν το Saab Gripen, ένα αεροσκάφος, ένας άξιος συνεχιστής της παράδοσης των Draken/Vigen, με ικανότητες ισάξιες ή και ανώτερες του F-16 (σε κάποιους τομείς). Δυστυχώς όμως παραμένει σαφές πως η Ευρώπη δεν ένωσε τις δυνάμεις της για την παραγωγή ενός ικανού μαχητικού, και το βασικότερο, την δημιουργία μιας εταιρείας που θα μπορούσε να ανταγωνιστεί την Lockheed Martin (και λιγότερο την Boeing) στα μαχητικά αεροσκάφη.

Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα ptisidiastima.com πατώντας εδώ

Advertisements