του Σταύρου Λυγερού  – 

Το έργο το έχουμε ξαναδεί αρκετές φορές στο παρελθόν και όλα δείχνουν πως θα συνεχίσουμε να το βλέπουμε και στο μέλλον. Μπορεί η Τουρκία να έχει “απλώσει τραχανά” στα ανατολικά σύνορά της και ταυτοχρόνως να είναι βαθύτατα διχασμένη στο εσωτερικό της, αλλά δεν παραλείπει να υπενθυμίζει και με λόγια και με πράξεις τις μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις της σε βάρος της Ελλάδας. Όσοι στην κυβέρνηση ήλπιζαν πως η επίσκεψη Ερντογάν θα ήταν μία αφετηρία για να πέσει η θερμοκρασία στο ελληνοτουρκικό μέτωπο διαψεύδονται από τα γεγονότα.

Είναι, άλλωστε, παραδοσιακή πρακτική της Άγκυρας πριν ή μετά σημαντικές διμερείς επαφές-συνομιλίες να κλιμακώνει την επεκτατική πίεσή της για να στείλει το μήνυμα πως οι χρόνιες μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις όχι μόνο παραμένουν στο τραπέζι, αλλά και διατηρούν την έντασή τους. Κατά συνέπεια, πως η οποιαδήποτε διαπραγμάτευση θα γίνει με βάση τις τουρκικές επεκτατικές διεκδικήσεις.

Αυτή τη φορά, τον χορό δεν έσυρε ο Ερντογάν ή κάποιος δικός του με δηλώσεις αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λωζάνης. Τον έσυρε η κεμαλική αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία διαφωνεί με αυτή την αμφισβήτηση, επειδή θεωρεί την εν λόγω συνθήκη ως τον διεθνή τίτλο ίδρυσης της Τουρκικής Δημοκρατίας. Οι κεμαλικοί είναι επιφυλακτικοί και όσον αφορά τη στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας στη Συρία και στο Ιράκ. Πρωτοστατούν, όμως, στην προβολή επεκτατικών διεκδικήσεων σε βάρος της Ελλάδας.

Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα slpress.gr πατώντας εδώ

Δημοσιεύτηκε από Cosmografos

Προβολή όλων των δημοσιεύσεων από Cosmografos