Στρατηγός Δ.Γράψας: «Η Τουρκία ο μεγάλος ασθενής – Απειλεί αλλά και φοβάται»

By

grapsas

Ο στρατηγός Δημήτρης Γράψας σπάνια μιλάει και όταν το κάνει έχει κάτι να πει. Αυτή τη φορά ο πρώην Α/ΓΕΕΘΑ μίλησε στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του πρέσβη επί τιμή Αλέξανδρου Μαλλιά που τιτλοφορείται «Στον αστερισμό του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ – Η Νέα Τουρκία και Εμείς» και αυτά που είπε κυρίως για την Τουρκία, για τους κινδύνους της Ελλάδας αλλά και για την αμερικανική πολιτική είχαν μεγάλο ενδιαφέρον.

Ο κ. Γράψας, που είχε ταχθεί από τότε που ήταν ακόμη σε ενεργό υπηρεσία υπέρ μίας αποφασιστικής πολιτικής έναντι των αξιώσεων της Τουρκίας, επισημαίνει πώς η χώρα του Ρ.Τ. Ερντογάν είναι «ο μεγάλος ασθενής» στην περιοχή και μπορεί να απειλεί, αλλά ταυτόχρονα φοβάται. Και οι φόβοι της Τουρκίας απορρέουν από την πολιτική του Ρ.Τ. Ερντογάν που θέλει να αναβιώσει την οθωμανική αυτοκρατορία. Οι εποχές όμως έχουν αλλάξει.

Στην ομιλία του, η οποία πέρασε στα ψιλά, ο στρατηγός Γράψας περιγράφει με ρεαλισμό τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και με σαφήνεια τις μεγάλες ευκαιρίες που πρέπει η Ελλάδα να εκμεταλλευθεί, διεκδικώντας τον ρόλο που της ανήκει στην περιοχή. Η στροφή προς τη Δύση εκ μέρους της κυβέρνησης και οι ανάγκες των ΗΠΑ για έναν πυλώνα σταθερότητας στην περιοχή προσφέρει ίσως μοναδική ευκαιρία στην Ελλάδα.

Η ομιλία του στρατηγού Γράψα:

«Η Ελλάδα σήμερα, σ΄ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από την αστάθεια, παρά την οικονομική και κοινωνική κρίση που τη μαστίζει, παραμένει ένα από τα πλέον σταθερά και ασφαλή κράτη της ΕΕ και της Μεσογείου, σε αντίθεση με τις γειτονικές της χώρες.

Στα βόρεια σύνορα, η Αλβανία διακατέχεται από ένα τυχοδιωκτικό μεγαλοϊδεατισμό, ο οποίος κατά τα πρότυπα της Τουρκίας από την οποία ενισχύεται, φαντασιώνεται τη δημιουργία μιας Μεγάλης Αλβανίας με διεκδικήσεις εδαφών από τις γειτονικές χώρες , παράλληλα δε επιταχύνει τις διεργασίες για την θεσμική συνένωση με το Κόσσοβο. Ο αλβανικός εθνικισμός έχει διαποτίσει στο σύνολο το πολιτικό σύστημα της χώρας, η οποία μαστίζεται από την διαφθορά, την εγκληματικότητα, και τη διακίνηση όπλων και ναρκωτικών, αποτελεί την Ευρωπαϊκή Κολομβία.

Η FYROM από τη στιγμή που εμφανίστηκε ως ανεξάρτητη χώρα το 1992 στο χάρτη της βαλκανικής σχεδόν όλες οι γειτονικές χώρες – πλην Ελλάδας – εκδήλωσαν το έντονο ενδιαφέρον τους για τα εδάφη της. Δημιούργησε άμεσα αντιδράσεις με την εφαρμογή αλυτρωτικής πολιτικής, πολιτικής διεκδίκησης εδαφών εις βάρος της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, παραχάραξης της ιστορίας, οικειοποίησης συμβόλων κλπ. Το μεγάλο πρόβλημα της είναι ότι δεν κατάφερε μέχρι σήμερα να πετύχει την συνοχή των διαφορετικών εθνοτήτων του πληθυσμού της ΣΕ ότι αφορά τις σχέσεις με την Ελλάδα εκκρεμεί το θέμα της ονομασίας. Η όποια σταθερότητα υπάρχει στη χώρα, οφείλεται στην στήριξη της από τις ΗΠΑ και την Ελλάδα.

Ο μεγάλος ασθενής είναι η Τουρκία. Ανεξάρτητα με τις συγκρουσιακές σχέσεις που έχει ιστορικά με την Ελλάδα και την Κύπρο, από την επικράτηση του ισλαμικού κόμματος του Ερντογάν στην πολιτική σκηνή της χώρας, ακολουθεί μια πολιτική η οποία την απομακρύνει από παραδοσιακούς φίλους και συμμάχους.

Αντιδρά με νευρικότητα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, επιδεικνύει αλαζονεία αλλά και φόβο, ιδιαίτερα μετά το πραξικόπημα, αναπτύσσει ρητορική αμφισβήτησης των διεθνών συμφωνιών και του διεθνούς δικαίου, χρησιμοποιεί τις ΕΔ για επεμβάσεις εκτός συνόρων, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα τρομοκρατίας, βρίσκεται σε συνεχή σύγκρουση με το κουρδικό στοιχείο και άλλες μειονότητες.

Σε ότι αφορά τις σχέσεις της με την Χώρα μας η Τουρκία από 1970 και μετά ακολουθεί μία πολιτική αμφισβητήσεων και διεκδικήσεων σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, μέχρι του σημείου να φθάσουμε στο χείλος του πολέμου τον Μάρτιο του 1987 και τον Ιανουάριο του 1996.

Συνοπτικά η Τουρκία αμφισβητεί, το δικαίωμα της Ελλάδας να αυξήσει τα χωρικά της ύδατα στο Αιγαίο στα 12 μ. με απειλή πολέμου, το εύρος του εθνικού εναερίου χώρου, την κυριαρχία μας στα νησιά του Αιγαίου με συνεχείς υπερπτήσεις, τα θαλάσσια σύνορα, τις αρμοδιότητες της χώρας στο FIR Αθηνών και τέλος απαιτεί την αποστρατικοποίηση των Νησιών.

Προσπαθεί να οικειοποιηθεί την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.

Η Ελλάδα απαντά στην προκλητικότητα της Άγκυρας με νηφαλιότητα και ψυχραιμία, ακολουθεί πολιτική ειρηνικής επίλυσης των προβλημάτων στην βάση του διεθνούς δικαίου και της σύμβασης των ΗΕ για το δίκαιο της θαλάσσης (UNCLOS 1982). Την μόνη διαφορά που αναγνωρίζει είναι η επίλυση του θέματος της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας.

 Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα enoplos.com πατώντας εδώ

Advertisements